Kocham Cię mimo wszystko.... Rozdział 5

Twoje powieki lekko się uniosły. Przeciągnęłaś się leniwie na miękkim łóżku, wspominając ten cudowny sen.
Łóżku? Co ja robię w nie swoim łóżku? pomyślałaś z przerażeniem. Szybko podniosłaś się do pozycji siedzącej i powstrzymując ziewnięcie, rozejrzałaś się dookoła. Nagle poczułaś słodki zapach bułeczek, więc wstałaś i poczłapałaś w tym kierunku. Na środku kuchni stał Bang, który miał na sobie, jak zwykle, białą dobrze wyprasowaną koszulę, bordowy krawat i proste, czarne spodnie. Włosy miał jeszcze rozczochrane, ale uważałaś to za cudowne połączenie. Elegancja i nieład.

Kocham cię mimo wszystko... ( Rozdział 4, Bang )

 

( na tym gifie ma brązowe włosy, ponieważ postanowiłam, że pójdzie do fryzjera :D )

Wstałaś z samego rana. Promyki słońca muskały twoją twarz. Z zachwytem rozejrzałaś się po pokoju. W nocy nie widziałaś jak wygląda, ale teraz nic i nikt w tym ci nie przeszkadzał. ściany były pomalowane na jasnoczerwony kolor. Połyskiwały w słońcu, dzięki brokatowi, który świetnie kontrastował z kolorem ścian.
Spostrzegłaś meble z pięknie rzeźbionymi elementami, w kolorze wanilii.

Kocham cię mimo wszystko... ( Rozdział 3, Bang )

Naprawdę przepraszam za moją ślamazarność. Wynagrodzę wam to :*
Mam nadzieję, że podoba wam się ten rozdziałowy scenariusz i życzę miłego czytania. :***

 W poprzednim rozdziale

Bang najwidoczniej zauważył tą zmianę, ponieważ popatrzył się na ciebie znacząco.
- Wtedy, na tym przystanku, nie chciałem cię tak potraktować. Przepraszam.
- To nic. -odparłaś.
- Nie, to nie jest nic. - dotknął dłonią twojej twarzy i nagle się pochylił.- Ja na prawdę nie chciałem. Chodzi o to, że się w tobie zakochałem. Wtedy na przystanku, ale jesteś ode mnie dużo młodsza i dodatkowo teraz jestem twoim nauczycielem.
    Nagle ktoś wszedł do klasy. Bang szybko się odsunął i przywitał Panią Kim.

Rozdział 3

- Witam - odparła nauczycielka. - A co tu się dzieje? - spytała podejrzliwie.
- Ta uczennica ma właśnie dodatkowe lekcje rapu. - odpowiedział z powagą.
- Arraso. Panie Guk, czy może pan iść ze mną?
- Oczywiście.
Po tych słowach  zwrócił się do ciebie.

Kocham cię mimo wszystko... ( Rozdział 2, Bang )

                                 

   Niedługo po odejściu nieznajomego, podszedł do ciebie około trzydziestoletni mężczyzna. Uśmiechnął się do ciebie i przedstawił.
- Witaj, _______.
- Wujek Lee?
- Tak, to ja. Ależ ty wyrosłaś. - powiedział biorąc twoje bagaże. - Chodź, Carmen już na nas czeka z kolacją.
- Niepewnie poszłaś za wujkiem.
  * w domu wujka *
   Stanęła przed tobą wysoka, szczupła blondynka. Była bardzo ładna, a gdy się uśmiechnęła wyglądała jeszcze ładniej.
- Witaj w domu, kochanie. Jestem Carmen, ale mów mi ciociu.
- Arraso.
  Gdy zjedliście kolację wujek i ciocia oprowadzili cię po domie i pokazali twój pokój. Zasnęłaś, gdy tylko wyszli.
 

Kocham cię mimo wszystko....(Rozdział 1, Bang)

• Żartujesz sobie??? Czemu mam być z tobą, skoro mogę mieć każdą dziewczynę... Nie obchodzi mnie  to że mnie kochasz!

Jego słowa bardzo cię zraniły. Nie wiedziałaś co powiedzieć. Kochałaś się w nim od dwóch lat.

• A-a-ale j-j-ja na-naprawdę cię kocham.
• Nieważne, ktoś taki jak ja nie może chodzić z taką brzydką kujonką jak ty.

Twoje serce bardzo cię bolało, to już było za wiele. Nagle w przypływie wściekłości krzyknęłaś.

• MinHo , ale z ciebie PABO, nie wierzę że straciłam tyle czasu na platoniczną miłość do CIEBIE !!!

Byłaś usatysfakcjonowana gdy zobaczyłaś jego zdziwiona minę, pełna frustracji tupnęłaś nogą i odeszłaś. Po tym incydencie nie mogłaś wytrzymać do końca zajęć , byłaś więc szczęśliwa słysząc ostatni dzwonek, pozwalający wracać już do domu.